«Γιατί να κάνει κάποιος ψυχοθεραπεία;»

της Αμπελιώτη Αγγελικής-Κρινιώς, φοιτήτριας ψυχολογίας

 

Από τη μέρα που γεννιόμαστε, βρισκόμαστε στο κυνήγι της μεγαλύτερης επιδίωξης στη ζωή, της ευτυχίας. Υπάρχει άραγε κάποιο μυστικό για την ευτυχία; Υπάρχει κάποια λίστα με κανόνες που πρέπει να ακολουθήσουμε ή κάποια μαγική φόρμουλα που θα μας κάνει ευτυχισμένους;

 

Πολλές φορές στη ζωή μας, ενώ είμαστε υγιής, ενώ έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας αγαπούν , ενώ έχουμε μια γεμάτη καθημερινότητα, δεν νιώθουμε γεμάτοι εμείς οι ίδιοι και έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που μας βγάζουν «έξω από τα νερά μας», όταν δεν μπορούμε να διαχειριστούμε και τα πιο απλά πράγματα. Μήπως όμως τελικά η ευτυχία είναι απλά αγάπη και έννοια για τον εαυτό μας; Σε αυτό το σημείο κατά τη γνώμη μου , έρχεται η ιδέα της ψυχοθεραπείας. Η ψυχοθεραπεία είναι ένα δώρο προς τον εαυτό μας!

 

Η ψυχοθεραπεία είναι ένας γενικός όρος για τη θεραπεία ψυχολογικών θεμάτων. Είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Η ψυχοθεραπεία στοχεύει στην αυτογνωσία – η οποία δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Ελάχιστοι άνθρωποι διαθέτουν υψηλά επίπεδα αυτογνωσίας.

 

Αυτογνωσία σημαίνει να γνωρίζω καλά τον εαυτό μου. Σημαίνει να μπορώ να ερμηνεύσω τη συμπεριφορά μου, να είμαι σε επαφή με τα συναισθήματά μου, να αναγνωρίζω τα δυνατά μου σημεία, αλλά κι αυτά που δυσκολεύουν εμένα ή τους άλλους. Μέσα από τη θεραπεία μπορεί κάποιος να κατανοήσει τον εαυτό του, να εμπιστευτεί τις δυνατότητές του και να επεξεργαστεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σε διάφορα επίπεδα. Κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας, ο ειδικός-θεραπευτής προσφέρει μία αναπλαισίωση στις μπερδεμένες και διαστρεβλωμένες ερμηνείες, που κάνει  ο αναλυόμενος για τον εαυτό του αλλά και το περιβάλλον του. Έτσι, ο θεραπευόμενος καταλήγει σε συνειδητοποιήσεις για τον εαυτό του και για τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται, τις οποίες αντιλαμβάνεται νοητικά και βιώνει συναισθηματικά.

 

Πολύ σημαντικό για τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας είναι ότι πια το άτομο-θεραπευόμενος θέτει στόχους για τον εαυτό του που υλοποιώντας τους βιώνει πραγματική ικανοποίηση. Οι στόχοι αυτοί δεν εξαρτώνται από κανέναν άλλον, δηλαδή δεν μπορώ για παράδειγμα να ζητήσω στη δική μου θεραπεία να αλλάξει κάποιος άλλος, π.χ. ο σύντροφος, ο γονιός, ο φίλος, ο προϊστάμενος κ.λπ. Στόχος είναι να αντιμετωπίζουμε εμείς διαφορετικά τις καταστάσεις. Όταν αλλάζουμε εμείς επιφέρουμε αλλαγές και στο περιβάλλον μας και στους άλλους, αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής μας μετακίνησης. Έτσι λοιπόν τα αιτήματα κατά την ψυχοθεραπεία μπορεί να είναι πολλά και ποικίλα. Μπορεί να αφορούν στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους, όπως η διαχείριση μιας δύσκολης σχέσης ή συνεργασίας. Άλλες φορές το αίτημα αφορά την αίσθηση που έχουμε για τον εαυτό μας, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, αναποφασιστικότητα, καταθλιπτική διάθεση. Μακροπρόθεσμος στόχος  είναι συνήθως η δημιουργία ενός αισθήματος εσωτερικής ασφάλειας, έτσι ώστε να μην βιώνουμε φόβο, εκεί που δεν υπάρχει υπαρκτή απειλή και να αντέχουμε περισσότερο σε συνθήκες αβεβαιότητας.

 

Πιστεύω βαθιά λοιπόν ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως ηλικίας θα μπορούσε να επωφεληθεί από την ψυχοθεραπεία. «Αν αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, τα πράγματα που βλέπεις θα αλλάξουν…», είχε πει ο αμερικάνος συγγραφέας Wayne W. Dyer συνοψίζοντας σε πολύ γενικές γραμμές το νόημα της ψυχοθεραπείας. Ίσως αυτός είναι ένας τρόπος να μας βοηθήσει να έρθουμε πιο κοντά σε ό,τι μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους στην καθημερινότητα.